FONTE FONTO

 

FONTE

Água brotando, Perrier refinada,

meu sentimento flui como se do nada

surgisse, plenitude vazia,

do oceano de possibilidades

você colapsa em poesia!

    Você, a poesia amada

    que o espaço povoa e revela:

tua chegada, ela mesma,

a sagrada revelação: é ela, é ela!

Do canto inicial da incerteza

brota a água limpa da canção.

Em mim você é a harmonia

o andamento o ritmo a rima

a própria malha sutil e fina

que nos sustenta, anima e constitui:

agora somos água-poesia

bem chegada de onde tudo flui.

FONTO

Spruĉanta akvo, rafinita Perrier,

mia sento fluas kvazaŭ el nenio

ekaperus, malplena pleneco,

de oceano de ebloj

vi kolapsas poezion!

    Vi, la amata poezio

    kie loĝas kaj rivelas:

via alveno ĝi mem

estas sankta revelacio: jen ŝi, jen ŝi!

De la komenca kanto de l’ necerteco

spruĉas la pura akvo de l’ kanto.

Ĉe mi vi estas la harmonio

la takto ritmo rimo

la subtila delikata maŝo mem

kiu nin subtenas, vigligas, konstituas:

nun ni estas poezio-akvo

bone alvenata de Kie ĉio fluas.