DEBULHAR – DISGRAJNIGO
DEBULHAR
Se trago
ainda
no cesto das
minhas colheitas
os grãos do
milho debulhado
de tantas antigas espigas
na esperança
oblíqua
de renovado
pão, patético constato
o não-saber
amealhado
de tantas
infrutíferas colheitas
qual pele
solta debulhar
em busca do
grão ilusório
da inglória
imperfeição.
Quero a
humilde aceitação
que meu saber
provisório
convive com o
saber absoluto.
Só na humilde
aceitação
do tempo
sábio da natureza
posso me
mover sem esforço
do fragmento
que estou
no alfa-ômega
ao diamante Eu Sou!
DISGRAJNIGI
Se ankoraŭ mi portas
en
la kesto de miaj rikoltoj
la
grajnon de la disgrajniga maizo
de
tiomaj antikvaj spikoj
en
la oblikva espero
de
renoviga pano,
patosa mi konstatas
la
troŝpara ne-scio
de
tiomaj senprofitaj rikoltoj
kia
malligita haŭto disgrajnigi
serĉe
de la iluzia grajno
de
la sen-glora neperfekteco.
Mi
volas la humilan akcepton
pri
tio ke mia provisora scio
kunvivadas kun la absoluta scio.
Nur
en la humila akcepto
de
la saĝa tempo de la naturo
mi
povas leĝera moviĝi
de
la fragmento kie nun mi estas
en
la alfa-omego al la diamanto Mi Estas!
Você pode gostar
Trump haltigas libropakaĵojn de UEA al Usono
Vendo de la domo de UEA denove prokrastita
